معرفی کتاب انقلاب آرام ایران اثر علی میرسپاسییک تحلیل سیاسی- فرهنگی نوین از انقلاب ۱۳۵۷ ایران: انقلاب آرام ایران با زیرعنوان سقوط حکومت پهلوی عنوان پژوهشی است از علی میرسپاسی که به علل و ریشه‌های انقلاب بهمن 1357 پرداخته است. میرسپاسی در رساله انقلاب آرام ایران تحلیل‌های کلیشه‌ای درباره دلایل وقوع انقلاب ایران را به چالش کشیده و در پی ارایه صورتبندی تازه‌ای از عوامل و بستر شکل‌‌گیری انقلاب است. پژوهش انقلاب آرام ایران نشان داده که چگونه ورشکستگی فرهنگی حکومت در دهه‌های چهل و پنجاه منجر به برآمدن انقلابی خاموش در ایران شد.درباره کتاب انقلاب آرام ایرانانقلاب بهمن 1357 ایران یکی از مهم‌ترین رخدادهای قرن بیستم در خاورمیانه و حتی فراتر از این منطقه بود. تاکنون تحلیل‌های متعددی درباره این انقلاب توسط پژوهشگران ایرانی و غیرایرانی انجام شده که در هریک از منظری متفاوت به انقلاب نگریسته شده است. علی میرسپاسی در پژوهش انقلاب آرام ایران به تحلیل روندهای سیاسی و فرهنگی ایران در دوران حکومت پهلوی پرداخته و برخی روایت‌های مرسوم پیرامون غرب‌گرایی حکومت پهلوی را به چالش کشیده است.بسیاری از روایت‌های غالب درباره علل انقلاب 1357 بر این باورند که این رخداد حاصل ستیز میان مدرنیسم حکومت شاه و سنت مذهبی بود اما میرسپاسی در کتاب انقلاب آرام ایران استدلال کرده که حکومت پهلوی برخلاف پوسته ظاهری متجددش، انگاره‌های غرب‌ستیزانه و تجددستیز را برای هویت خودش برکشید و این به شکل‌گیری و گسترش بدیل‌های ایدئولوژیک برای رژیم پهلوی منجر شد.رساله انقلاب آرام ایران بر چند پایه استوار شده از جمله این که در دهه‌های چهل و پنجاه اتحادی ضدمدرنیسم میان رژیم پهلوی و مخالفان اسلام‌گرای آن رژیم وجود داشت و هر دو سو به گفتمان‌هایی حول نفی مدرنیته و غربزدگی دامن زدند. در فصل اول کتاب با عنوان وسوسه تجددستیزی، چگونگی شکل‌گیری برساختی غیرعقلانی تبیین می‌شود که در قالب یک پویایی فراملی و مبتنی بر هسته‌ای ایدئولوژیک و البته تجددستیز که از یک‌سو عبث محسوب می‌شود و از سوی دیگر قادر است به نیازهای عاطفی انسان پاسخ دهد.از سوی دیگر میرسپاسی نشان داده که حکومت پهلوی با وجود اتکا به سرمایه‌های غرب و اجرای برنامه‌های مدرنیزاسیون، همچون انقلاب سفید، در عرصه فرهنگی به ترویج ایده‌هایی پرداخت که مدرنیته را یک «انحراف» معرفی می‌کرد